هيچي بدتر از اين نيست كه آدم شرمنده كسي بشه. مخصوصا كه اون، شخص عزيزي باشه و همه اميدش به تو باشه و تو هيچ كاري نتوني براش انجام بدي و دست از پا درازتر با قيافه درب و داغون برگردي و بگي شرمنده،من همه سعيمو كردم ولي نشد.
ديروز براي من بينوا اين مشكل پيش اومد. كسي كه برام خيلي عزيزه اين روزها بدجوري اوضاعش خرابه و اين حال و روز بدش منو داره ديوونه مي كنه.اين خانوم محترم پارسال در كمال بچگي و ناداني دل يه جوون پاك و معصوم رو كه در كمال صداقت و يكرنگي جلو اومده بود و اين خانوم خانومارو كلي دوست داشت شكست.اونم چه شكستني،پودرش كرد.حالا اين دختر ما خيلي عوض شده و ديگه اون آدم پراشتباه سابق نيست و مي خواد از اول همه چيزو شروع كنه وبسازه.حاضر همه اشتباهاتشو جبران كنه. اين آدم تازه متوجه شده كه چقدر اشتباه كرده و زشتي خيلي از كاراش الان براش روشن شده ولي متاسفانه بدجوري مريضه و روزبروز هم حالش داره بدتر ميشه.جالبه كه معلوم نيست چشه؟همه جاش باهم درد مي كنه.از دست و پا و گردن و سر و خلاصه هرجايي كه فكر كنين.دكترا مي گن بدنش بي هيچ دليل خاصي داره تحليل ميره و همه سيستم بدنش بهم ريخته به همه اينها بايد افسردگي شديدرو هم اضافه كنم كه شده قوز بالاقوز.اگه حقيقتش رو بخواهين بايد بگم كه اون آقاي محترم دلشكسته در اوج ناراحتي و عصبانيت اين بنده خدارو بدجوري نفرين كرد و دقيقا آرزو كرد كه چنين بلاهايي سرش بياد.اونروز اين دختر ما بهش خنديد و گفت برو بابا ولي دقيقا از همون لحظه به بعد روي خوش توي زندگيش نديد و هرچقدر كه فكر كنين براش بدي از دروديوار باريد.اين بود كه اين بنده حقير ديروز با اون آقا تماس گرفتم.بماند كه چه كار سختي بود و جونم دراومد تا زنگ زدم. به هرحال زنگ زدم و ازش خواستم كوتاه بياد و ببخشه.من آدم خرافاتي نيستم ولي معتقدم چون اين دعاها از ته دل و به حق بوده اينقدر اثر داشته.خلاصه اينكه اون بنده خدا كلي ناراحت شد و گفت اصلا كينه اي به دل نگرفته و خيلي وقته بخشيده وهنوزم اين دخترخانوم رو دوست داره ولي جور ديگه. منم كه مي دونستم اين دختر ما دلش مي خواد همه چي از اول شروع بشه تا بتونه اشتباهاتشو جبران كنه(هرچند كه مي دونم توقع زياديه) با اين جمله آخر جوابمو گرفته بودم و با دست خالي برگشتم پيش اون نازنيني كه الان خيلي عوض شده ومي دونستم اگه اين جمله آخر رو بشنوه حسابي داغون و مايوس ميشه ولي چه ميشد كرد بايد عين حرفهارو بهش مي گفتم ديگه. نبايد اميد الكي بهش مي دادم.خلاصه گفتم و اون بهم ريخت و ديگه نتونست حتي حرف بزنه و من موندم يه عالمه غصه .
راستش من به اون آقا حق مي دم و كاملا دركش مي كنم ولي من ميگم پشيموني آدما دو نوعه: يكي اينكه فقط به زبان اظهار ندامت مي كنند كه كارشون پيش بره و اگه پاش بيفته از قبلشونم بدترن. يكي ديگه اونايين كه واقعا و قلبا پشيمونن. يعني خودشون يه ذره يه ذره به اشتباهاتشون پي بردند و شرمنده شدند و تصميم گرفتند از اين به بعدشونو بسازند.اينا اونايين كه به كمك ماها احتياج دارن.اگه اينارو ولشون كنيم به امون خدا به جرم اينكه يه روزي روزگاري يه خبطي كردند خوب بعد از چند وقت ميشن همون آدم قبلي چه بسا بدتر از قبل.اين آدم مي خواد يه شروع دوباره داشته باشه اگه قرار باشه مدام گذشته اش تو سرش كوبيده بشه كه صحيح نيست آخه.خدا به اون خداييش از خطاهاي خيلي خيلي بدتر از اين ميگذره و فرصتهاي دوباره ميده.اونوقت ما آدما فقط ادعا داريم و خدا نكنه يه نفر يه غلطي بكنه ديگه تا عمر داره بايد سرزنش بشه.من نمي گم اين آدم اشتباه نكرده ولي اشتباهش قابل بخششه.اشتباه كرده گناه كه نكرده كه.هركسي ممكنه اشتباه كنه ولي به يه نوع ديگه.حالا اين خيلي مخرب بوده و دل سوزونده.مي دونم كه سخته ولي بايد بزرگوار بود و به اين آدم كمك كرد.اينكه فقط بشينيم و خوشحال باشيم كه ما خوب زندگي كرديم و دست از پا خطا نكرديم كه هنر نيست.
به هرحال اميدوارم بزودي حال اين نازنيني كه دل صاف و پاكي داره خوب بشه و فقط بخاطر يك اشتباه بچگانه زندگيش تباه نشه.
براش دعا كنيد.
