هروقت اين آقاي محمدي،آبدارچيمونو مي بينم به اين فكر مي كنم كه ايكاش همه آدمها موقعيتي رو كه توش هستند مي پذيرفتند و به اين فكر نمي كردند كه چه شغلي دارند و سعي مي كردند هركاري كه بهشون محول ميشه رو به نحواحسن انجام بدن.
من خودم اون زماني كه بيكار بودم،هركاري كه بهم پيشنهاد ميشد مي گفتم: نه.اين در شان من نيست. يعني چي در شان من نيست؟ پس در شان كيه؟الآن كه اين مرد شريف و زحمتكشو مي بينم مي فهمم كه چيزي كه مهمه اينه كه آدم وجدان كاري داشته باشه ودر كارش چيزي كم نذاره.واقعا به اين رسيدم كه احترام هركسي دست خودشه.برخورد ديگران نتيجه رفتار و كردار خودماست نه موقعيت و ثروتمون.احترامي كه بخاطر موقعيت گذاشته ميشه از روي ترسه ولي احترامي كه ما براي اين مرد محترم قائليم فقط به منش و شخصيتي كه داره مربوط ميشه.درسته كه فقط يه آبدارچي ساده هستش ولي هميشه كاري رو كه ازش مي خوان به بهترين نحو ممكن انجام ميده و هيچوقت خودشو خوار وذليل كسي نمي كنه،اينه كه همه از كوچيك و بزرگ،ريز و درشت بهش احترام ميذارن و دوسش دارن.
اميدوارم كه تمام انسانهاي زحمتكشي كه وجدان كاري دارند،هميشه موفق و پيروز باشند.
